19 februari 2018

Ze moet altijd drie dagen bijkomen

“Hier kijk ik nou de hele week al naar uit!” Mevrouw Baarslag (97) houdt de deur naar haar appartement wijd open en laat haar maatje Yoelle (18) binnen. Ik weet niet wie er nou vrolijker kijkt."

“Vandaag moeten we boodschappen doen.” Er ligt een briefje met toelichting op de eettafel van mevrouw Baarslag. De 97-jarige vrouw is nooit getrouwd en heeft geen familie in Zwolle wonen, daarom is ze extra blij met de hulp van Yoelle. “De ene keer help ik haar met boodschappen, de andere keer drinken we wat bij de bakker hier in het winkelcentrum of gaan we een stukje wandelen. Ze zit dan in haar rolstoel, want hier rondlopen gaat nog wel, maar naar het winkelcentrum wandelen is echt te ver.” Nadat mevrouw Baarslag honderduit heeft gepraat over haar jeugd en over hoe blij ze is met Yoelle, vertelt de 18-jarige student dat ze erg geniet van het contact met haar maatje. “Ik vind het mooi dat ik zo veel voor haar kan betekenen. Door haar aandacht te schenken en bijvoorbeeld boodschappen met haar te doen, wordt ze al helemaal blij. Daarbij speelt ons
leeftijdsverschil geen rol hoor, we hebben het gezellig en ik word juist weer heel vrolijk van haar enthousiasme! Voor mij is dit drie uurtjes van mijn vrije tijd, voor haar is dit hét hoogtepunt van de week.” Na de boodschappen -mevrouw Baarslag is inmiddels de trotse eigenaresse van een nieuwe
handtas-, lopen we terug naar het appartement van de vrouw. Bij de deur klapt ze opgetogen in haar handen: “Ik vond het zo leuk dat jullie er waren, zó leuk!” Yoelle lacht. “Na zo’n dag als vandaag moet ze altijd drie dagen bijkomen van alle drukte en enthousiasme, maar volgens mij is dat het helemaal waard.”