04 november 2020

Amber & Giny

Ik wil haar niet kwijt, ik beschouw haar als een vriendin.’ Giny zit glimlachend op 1,5m afstand van maatje Amber (24) op de bank. Sinds eind mei komt Amber hier over de vloer.

Giny heeft een ernstige vorm van straatvrees. Helaas heeft het coronavirus dat nog lastiger gemaakt, ze durft ook niet op pad voor boodschappen.
‘Voor mij is het een kleine moeite,’ neemt Amber het woord, ‘een klein uurtje, wat we onderling afstemmen. Het is altijd gezellig om even bij te kletsen, het is een super vrouw! Ik heb het zelf heel goed, mensen om me heen, een dak boven mijn hoofd. Dat heeft niet iedereen; je hoort zoveel schrijnende verhalen, zoveel mensen die het moeilijk hebben. Daarnaast heb ik de tijd, dus waarom zou ik die niet goed gebruiken?’
 
Giny geniet erg van hun wekelijkse afspraak. ‘Amber is altijd lief en attent. Elke week een klein praatje schept een hele goede band. Het begon als boodschappenmeisje...’ Amber onderbreekt haar lachend: ‘Waarom zeg je dat met zo’n glimlach!?’ Giny glimlacht nog breder. ‘Het voelt gewoon goed, zo natuurlijk! Zij zoekt de boodschappen voor mij uit. Als ze dan bij mij thuis komt zeg ik vaak: ”Amber goed gevonden, je hebt de juiste koekjes.” Zulke kleine, maar grote dingen maken het leven leuk.’ Ze raakt zichtbaar geëmotioneerd en stopt even met praten. ‘Ik raak er ontroerd van, ik zou haar niet kwijt willen!’ Amber vult gelijk aan: ‘Dat gaat zeker niet gebeuren!’