19 september 2017

Hij wordt eigenlijk altijd te zacht aangepakt

‘Je denkt: hij kan niet zo veel, maar daar verkijk je je op. Hij kan meer dan je denkt, hij blijft positief en enthousiast. Op die manier inspireert hij je dan ook weer.’

Diep onder de indruk knik ik ze toe, als dit de conclusie is na een jaar samenwerken dan is het meer dan geslaagd. Voor me zitten Anne en Josine, twee jonge meiden. Ze volgen de studie HTV (handhaving, toezicht en veiligheid) bij Landstede.  Het afgelopen jaar hebben zij beurtelings met klasgenoten sportles gegeven aan Martijn. Een positieve en enthousiaste man, die in sommige dingen wordt beperkt door een rolstoel.

Anne en Josine zien Martijn’s verhaal tijdens een presentatie van Hart voor Zwolle en het is gelijk duidelijk, voor hem willen ze iets doen.  Na overleg met hun klascoach en brengen ze hun hele klas in beweging om zich voor hem in te zetten. Ze gaan één keer per week met hem te sporten om hem zo de beweging en aanspraak te geven die hij goed kan gebruiken. Voor de hele klas maakten ze een schema zodat er iedere week twee klasgenoten met hem gingen sporten.

‘Omdat je denkt dat hij niet zoveel kan, ben je eerst voorzichtig. Hij gaf zelf aan dat hij eigenlijk altijd te zacht wordt aangepakt, dus we hebben hem ook echt laten zweten. Het spannendste was toen hij even ging lopen. Aan het begin is dat spannend, dan doe je het toch en dat is super mooi.’

Wat overblijft voor deze twee meiden is dat ze een goed gevoel hebben gegeven, maar ook hebben ontvangen. De dankbaarheid van Martijn maakt ze soms verlegen. ‘Hij houdt soms niet meer op met dankjewel zeggen.’

Volgend jaar geven ze het stokje door aan een volgende klas zodat Martijn lekker in beweging blijft. Anne en Josine gaan verder met hun studie om marechaussee te worden met een prachtige ervaring in hun bagage.